Amp zou een afkorting kunnen zijn van 'amplifier', Engels voor 'versterker'. Het gaat hem bij dit experimentele duo immers vooral om vervormde en versterkte gitaarklanken, waarmee een dromerig en zweverig tapijt wordt opgeworpen. Amp is echter ook de achternaam van drijvende kracht Richard Amp, die zich samen met zangeres Karine Charff profileert als 'trans-Europese esoterrorist'. In zijn vijftienjarig bestaan heeft Amp bergen releases op de markt gegooid – ondermeer bij fijne labels als Kranky of Wurlizer Jukebox – waarvan vele inmiddels echte collectoritems zijn. 'All of Yesterday Tomorrow' is een driedubbele cd die enig inzicht biedt in het fenomenaal oeuvre van Amp, waaronder demo's, tracks die nooit eerder werden uitgegeven of enkel op vinyl verschenen versies.

Richard Amp houdt niet van hoogdraverij, zo blijkt. De man is gespecialiseerd in het ontwerpen van wijde gitaarlandschappen met veel melodieuze golven en bijklanken met een hoge toegankelijkheidsgraad. Toch heeft hij zich nooit echt bewust naar het grote publiek gericht. In dat opzicht is het misschien een beetje gek om bij deze monstercompilatie van 'singles' te spreken. Dat neemt niet weg dat de fijngevoelige en eigenzinnige combinatie van ambient, new wave, elektronica, postrock en droompop geen pareltjes kan opleveren. In de achtendertig tracks die variëren van twee tot twaalf minuten, lijken muziek en klank elkaar op te zoeken en improvisatie en compositie gepaste vrienden te worden. Ettelijke uren sfeer zorgen zo voor een hoog muzikaal en geestelijk niveau. Zo verbergen songs als 'Remember', met verheven zang van Charff, een hoog spiritueel tintje, terwijl slepende drums en drones (afkomstig uit een periode vóór van die term sprake was) richting postrock en shoegazer neigen. Af en toe waagt Amp zich zelfs aan zuivere, minimale soundscapes en sfeermomenten ('Alightfarout') of akoestische gitaaroefeningen met wijde galm ('Small Light'). De andere keer wordt het allemaal wat zwaarder met diepe dubpatronen of uitgesproken new wave-ritmen. Zeker met nummers als 'ICU', 'Frise' of 'Strangely Charming Quark' eindigt de eerste van de drie cd's nogal donker, mechanisch en zelfs wat dreigend. Het tweede schijfje houdt vast aan een aangenaam muzikaal verhaal. De cd opent met enkele mysterieuze, zweverige popsongs waarin ijle vrouwenzang centraal staat, maar glijdt langzaam af richting benevelde ambient en abstracte soundscapes. Naar het einde toe, komen enkele meer luidruchtige en industriële wavemomenten aan bod. Enkel het hemelse, uit minimale drones en bewegingen bestaande 'Noir et Noir' maakt even een zijsprongetje en vermengt zich met treingeluiden. De derde en tevens ook meest psychedelische cd bevat nog enkele van die buitenbeentjes. Te noteren zijn de minimale, desolate cover van 'Scarborough Fair' en een oppermachtig 'Je Veux' waarin piano en gitaar om elkaar zweven terwijl Carff een Franse mystiek opwerpt.

Enige orde of structuur is in deze monstercompilatie niet terug te vinden, algemeen en obscuur of zelfs onvindbaar materiaal staan kriskras door elkaar. Luid staat naast stil, oud naast nieuw. Gelukkig geeft het bijhorend boekje ruime uitleg over de achtergrond, ontstaansgeschiedenis en vindbaarheid van elk nummer, waardoor het allemaal des te interessanter wordt. Zo krijgt de luisteraar de keuze: ondergaan en wegdromen of geconcentreerd bestuderen. Beide manieren zijn overigens ten zeerste aan te raden.

Meer over AMP


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.