Frankrijk is een land dat op gebied van metal jarenlang een beetje achterop hinkte, vooral dan in vergelijking met Scandinavië. Nog niet zo gek lang geleden begon Frankrijk echter aan een heuse opmars en nu produceert het land van kaas en wijn met de regelmaat van de klok een nieuwkomer. Belëf is een band die in het kielzog van brutale black metalbands als Antaeus en Arkhon Infaustus uit de diepste krochten van vochtige kasteelkelders tevoorschijn komt gekropen.
Het viertal heeft alleszins duidelijk de mosterd gehaald bij de oudere black metalbands. De weinig verzorgde gezichtsbeschildering lijkt eerder op wat lukrake vegen in plaats van een mooi verzorgde tekening. De vreemd aandoende pseudoniemen roepen ook al herinneringen op aan Scandinavische toestanden. Muzikaal is Belëf echter niet meteen te catalogeren als een rasechte black metalband. Toegegeven, de absoluut razende snelheid waarmee Belëf de tien nummers door de stereo jaagt heeft weg van black metal, compleet met de misantropische instelling en het nijdige geblaf dat voor zang moet doorgaan. Deze groep heeft echter minstens evenveel gemeen met een naargeestige death metalband, vooral omdat het gitaarwerk minder repetitief is dan gemeenplaats is bij black metalbands van de oude stempel. Het enige woord dat Belëf duidelijk nog nooit gehoord heeft is subtiliteit. Van begin tot einde wordt er stevig doorgeramd zonder genade voor de medemens. Belëf probeert waarschijnlijk het sonische equivalent van een nucleaire oorlog te herscheppen op 'Infection Purification' en dat is hen bijna gelukt. Een ware muur van verwrongen gitaren en ratelende drums wordt overgoten met blaffend geschreeuw. Dit alles zet aan tot ongecontroleerde haat en nijd. Nu zou Belëf er beter aan gedaan hebben om hun agressie toch wat beter te verpakken, want de meeste nummers duren gewoonweg te lang en er wordt te weinig variatie aangebracht. Moest de band op gezette tijdstippen van versnelling veranderen, het zou het geheel enkel ten goede komen. Agressie is één ding, maar 'trop' is te veel en dat nekt deze plaat jammer genoeg al heel snel.
Al wie een diepgewortelde haat jegens de mensheid koestert zou misschien juichen om wat Belëf probeert te doen, maar een muziekliefhebber zal aan deze band weinig interessants vinden. Het gebrek aan variatie en het zinloos doorrazen laten 'Infection Purification' heel snel een warrige soep van lawaai worden waar geen enkel nummer blijft hangen. Lawaai om het lawaai heeft nog maar heel zelden een interessante schijf opgeleverd.

Meer over Belëf


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.