Hanno Leichtmann is een Berlijnse muzikant die onder meer onder de naam Static releases met warme, melodieuze elektronica op City Centre Offices uitbracht. Als Forest Jackson debuteert hij op het Oostenrijkse Mosz-label van Stefan Nemeth (van Radian) en daar zit hij met dit project best wel op zijn plaats. Zijn weloverwogen, zorgvuldig klankgebruik heeft hij alvast gemeen met andere Mosz-artiesten zoals Kapital Band 1 en Pan American.

Leichtman is een percussionist met een verleden in het improv- en jazzmilieu en dat is op dit album duidelijk te horen. Met een mix van zowel elektronische als akoestische percussieklanken trekt hij voluit de kaart van de ritmiek. Hij voorziet deze ritmes van een amalgaam aan kraakjes, ruis, clicks, tikjes en allerhande samplesnippers, wat resulteert in een oorvriendelijke geluidstrip. Daardoor kan Cymbalism best door een breed publiek worden gesmaakt, zelfs als achtergrondmuziek. Het album lijkt bij een eerste beluistering onmiddellijk te scoren, maar bij een meer aandachtige beluistering komen links en rechts toch wat schoonheidsfoutjes aan het licht. Een eerste tekortkoming is het gebrek aan idee├źn om een song boeiend te houden. Zo zet de titeltrack in met een veelbelovend ritme van cimbalen en enkele knappe percussieklanken, maar bloedt het nummer stilletjes dood nog voor de introfase goed en wel achter de rug is. 'Wicked Path of Sin' is in hetzelfde bedje ziek. Het nummer kent wel een mooie, zorgvuldige opbouw, maar eens het ritme op volle kracht lijkt te komen, wordt het inspiratieloos afgemixt. Dat is een spijtige zaak, want Leichman lijkt het potentieel in de vingers te hebben om een sterk album neer te zetten. Dat blijkt vooral uit het heel mooi bewerkte klankmateriaal en enkele tracks die hij wel tot een goed einde weet te brengen. Zo ontstaat uit de intro van kauwen- en kraaiengeschreeuw in 'Fiona Farley' duistere, filmische elektronica met aanzwellende strijkersamples over complexe percussiepatronen. 'Electron' is nog een voorbeeld van hoe het wel zou moeten. Het nummer baadt in een ijlere sfeer met een kabbelend ritme van bleeps, tikjes en krakjes die enkele bedachtzame electronicaklanken dragen. De laatste track is een knappe remix van de titeltrack door Rechenzentrum. Een stuwend ritme met dansvloerallures wordt voorzien van enkele bizarre samples en vormt hierdoor een goeie uitsmijter.

Door enkele minder geslaagde tracks is 'Cymbalism' een beetje een gemiste kans. Iets meer contemplatie over de compositie van zijn songs had een spannender album kunnen opleveren. Nu is het een plaat geworden die niemand zal storen, maar wel iets te veel in de brede middenmoot blijft steken.

Meer over Forest Jackson


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.