Weinig kans dat de naam Frank Balestracci veel belletjes doet rinkelen. De man heeft een Italiaanse achternaam, blijkt in Frankrijk te wonen en werkt met Belgische mensen rondom zich. Verder liggen zijn interesses veeleer 'buitenaards'. Met 'Modified Reality' heeft hij zijn tweede plaat uit, waarvan de titel alvast onthult dat de man er een vreemde fantasie op nahoudt. 'Modified Reality' blijkt immers een bizar samenraapsel van avant gardistische filmambient, een constante broeinest van intrigerende klankcombinaties die moeilijk in één bepaald thema of in een bepaalde sfeer te plaatsen zijn. Helemaal complex wordt het wanneer blijkt dat onder de drukke en moeilijk vatbare muzikale oppervlakte nog een heleboel zogenaamde onaardse klanken of boodschappen zouden zitten.

Het Italiaanse bloed van Balestracci laat zich op deze plaat in elk geval gelden. Waar de cd aanvankelijk nog vrij spitsvondig uit de hoek komt en verrast met zijn onvoorspelbare combinaties, begint al gauw een chaotisch, druk trekje de kop op te steken. Ritmiek in de vorm van schichtig live drumwerk blijkt een belangrijk element. Daarbij betrekt de man nogal verwarrende baslijnen, flarden van andere instrumenten en verknipte samples van alledaagse geluiden waardoor nogal een rommelig geheel ontstaat. Ondanks enkele hoge scheuten van nogal ontoegankelijk, jazzy pianospel, klinkt dit totaalgeheel toch erg sinister en mechanisch. Veel diepe en donkere tonen, holle geluiden en machinale klanken vervolledigen de onrust die in deze erg abstracte muziek vervat zit. Wanneer bij momenten dan ook nog het ritme in elkaar stuikt, dreigt bij tracks als 'Underground Resonance' of 'Oppressive Past' het etiket 'muzikaal gezwets' gekleefd te worden. Franck Balestracci maakt een film zonder verhaal, een reis zonder bestemming, een plaat zonder boodschap. Dit is ambient in de feitelijke zin van het woord: een geheel van impressies waarbij muziek en zintuiglijke gewaarwordingen uit de omgeving samensmelten. Spijtig genoeg wordt de luisteraar ook meer en meer geconfronteerd met de nervositeit van de schepper. Een song als 'Echo's d'Ailleurs' is pure ritmische drukdoenerij, terwijl een afsluitend 'Zone d'Endormissement' weer kampt met een tekort aan ritmiek. Een opeenvolging van achttien momenten die inhoudelijk dan nog vaak verschillende kanten op schieten, is hier geen lachertje. Harmonieus en dissonant, traditioneel en virtueel: 'Modified Reality' heeft het allemaal. Een iets duidelijker moment als 'The Observer' bijvoorbeeld lijkt wel een soort van spacefunk met Gregoriaanse gezangen. Balestracci laat de teugels meer en meer vieren en dat is niet zo'n goed idee. 'Zamran: the Angels Warning' is een wilde ritmische creatie die een interpretatie bevat van zogenaamde engelentaal en onder toeluikend oog van ene Skahëll Bëlaktöth - professor in zichtbare en onzichtbare wetenschappen – is opgesteld. Zo strekt nonsens zich in meer en meer dimensies uit.

Aanvankelijk weet 'Franck Balestracci' te intrigeren door zijn bizarre creaties die vreemde geluiden combineren. Spijtig genoeg vult de man zijn fantasierijke impressies ook erg chaotisch en luidruchtig op. 'Modified Reality' in één ruk doornemen wordt dan ook zo goed als een 'Mission Impossible'. In deze 'Mission Impossible'-film is echter in de verste verte geen Tom Cruise te bespeuren die alles tot een goed einde komt brengen.

Meer over Frank Balestracci


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.