Fauré neemt in de muziekgeschiedenis een plaats tussen het Franse classicisme van zijn oudere tijdgenoot Camille Saint-Saëns en het impressionisme van Claude Debussy in. Zijn muziek kan typisch Frans genoemd worden, met weinig openlijk drama en muzikale retoriek maar veel aandacht voor elegantie en ondersteund door een lichte, dromerige en voor zijn tijd vooruitstrevende harmonisatie. In zijn late compositieperiode klinkt zijn muziek enigmatischer, in zichzelf gekeerd en wat naar het hermetische van Eric Satie toe. Fauré was echter in de eerste plaats liedcomponist en ook zijn instrumentale werken kunnen eigenlijk gezien worden als liederen zonder woorden, vocalises als het ware. Deze cd presenteert Faurés volledige oeuvre voor cello en piano, met als hoofdwerken de twee sonates op.109 en 117 en verder aan tiental kleinere recitalstukken.

Dit is een opname die op oude, historische instrumenten gemaakt is en dus speelt cellist Xavier Gangepain op darmsnaren, wat zijn instrument een wat hese klank maar een krachtige, sterke hoogte en een sonoor ronkende laagte verleent. Het elegische karakter dat hij aan Faurés karakterstukjes geeft ligt mooi in de lijn van deze kleinschalige werkjes en contrasteert mooi met het karakter van de sonates. Die klinken grootser, strijdvaardiger zoals in het eerste deel van de eerste sonate, of virtuoos en stormachtig, zoals de finale van de tweede. De trage delen komen qua sfeer het best overeen met Faurés 'Romances sans Paroles', rustige, lyrische werkjes voor cello en piano. De 'Sicilienne' op.78 bezit dan weer een eenvoudig voortkabbelende cadans, die elk overtollig drama tenietdoet.

Pianist Jean-Michel Dayez zet Faurés harmonieën, soms chromatisch, meestal modaal maar altijd met erg veel zorg gekozen, knap maar subtiel in de verf. De klank van deze Franse Erard piano is trouwens veel helderder van die van een modern instrument. Een erg transparant klankbeeld wordt bereikt doordat er weinig extra resonantie aan dit oude instrument eigen is, waardoor de opname nogal droog gaat klinken. Toch bezit de piano een warme klank en is die houterige klank die men bij sommige andere historische, negentiende-eeuwse instrumenten hoort hier niet aanwezig.

Fauré mag dan eerder muziek voor fijnproevers zijn, zijn werk wordt hier met veel subtiliteit vorm gegeven. De elegantie en typisch Franse verfijning van deze uitvoering en de klank van de historische instrumenten waarop beide uitvoerders spelen maken deze cd heel toegankelijk en gemakkelijk beluisterbaar.

Meer over Gabriel Fauré


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.