Nederlanders houden ervan in hun eigen taal te zingen, dat is een feit. Zo stoten Bløf, Borsato en zelfs wijlen André Hazes de broertjes Wouters moeiteloos van de troon der populariteit. Van Katoen doet het even anders, zij het niet minder opvallend. Deze tierende band uit Utrecht zweert bij een stevige cocktail van emo, metal, punk en hardcore en gebruikt zijn moedertaal om stoere slogans in het rond te spuien. Zo liggen een knallende muzikale inkleding en een gevatte tekstuele invulling ook op deze vierde studioplaat, 'DoorrooD', aardig in balans.

Je moet het maar doen: een contract bij Sony opzeggen, al je liedjes gratis aanbieden en toch platen blijven verkopen, niet in het minst door die te verpakken op een heel originele manier. 'DoorrooD' zit in een stoffen ('katoenen') hoesje dat, mits enig knipwerk, omgetoverd wordt in twee opnaaibare patches. VanKatoen windt er geen doekjes om: het is deze brulrockers om hun eigenheid en hun muziek te doen en beiden mogen gerust geproefd worden. Dit plaatje geeft zonder enige schroom een ferme uppercut tegen al wat ruikt naar discriminatie, godsdienstfanatisme of extreem geweld en doet dit met volle overtuiging. De grote kracht van deze band ligt hem immers niet enkel in het stevig melodieus gitaargeweld, maar eerder in de indrukwekkende stem van Bazz en een herkenbaar Nederlands straattaaltje dat efficiënt wordt aangewend. Probeer maar eens niet mee te brullen met een nu metalsong als 'Strijd' ("Ze vechten het zelf maar uit"). Loodzware gitaren, een dreigende bas en een springende drum zorgen voor een stevige wall of sound. De stijl van VanKatoen mag dan bruut en luid zijn, het zijn pittige accentjes die deze muziek zo leuk maken. Heimelijke fluisterzang die het roepen afwisselt, een vrolijk gefloten wijsje of wat belletjes ondermijnen al té serieuze momenten. Verder zorgt een song als 'Merapi' voor de noodzakelijke zuurstof. Slepende gitaren primeren, maar vullen tegelijkertijd Indiaanse klaagzangen aan. Een grollende bas wordt met ijle halo's aangevuld terwijl een speels walsje doorbreekt en wat later opzij schuift voor een Indonesische gamelang: een leuke 'spielerei' van de heren, zeg maar. Ook het lang gefluisterde 'Alleen' is met sissend cimbaalwerk en een diepe gitaardub een verpozend moment, al lijkt Bazz met zijn liefdesverdriet geen blijf te weten. Voor de rest beukt dit schijfje quasi voortdurend in op de schedel van de luisteraar. "Een echte god heeft jou niet nodig / voor zijn gelijk": probeer daar maar eens een speld tussen te krijgen.

VanKatoen maakt het soort muziek dat een stereo kan overbelasten. De combinatie mokerkracht en scherpe tekstuele uithalen vraagt gewoon om de versterker volledig open te draaien. Wie in België rondloopt met een katoenen lapje van deze Nederlanders op zijn jas, krijgt bij deze de wind vanachter: wees trots op jezelf!

Tenslotte nog een goede tip: check ook even de bandsite waarop je ontzettend veel info, sfeerbeelden, backstage grappen en grollen, de hele catalogus vrij te downloaden terugvindt.

Meer over Van Katoen


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.