In een doorsnee recensie over de Britse Bluetones duikt de naam Stone Roses op, gezien de hoge populariteit onder de liefhebbers van britpop uit de 90's een gevaarlijke vergelijking. Het fijne is dat die verwantheid met de 'Madchester five' soms muzikaal wel opgaat. De combinatie van zweverige, melodieuze indiepop en de verhouding tussen schelle gitaren en zalvende samenzang geeft een gelijkaardige eindklank. Toch blijkt zelfs uit oude demo's en ruw materiaal – de feitelijke inhoud van 'The Early Garage Years' - dat The Bluetones wat meer afgeborsteld klinken en gedegen blues boven de XTC-avondjes in de Haciënda prefereren. Vandaar dat deze plaat muzikaal gezien wel wat te betekenen heeft, al is het maar omdat zanger Mark Morriss, in tegenstelling tot Ian 'Roses' Brown, wél stemvast blijkt. Dat neemt niet weg dat het onafgewerkte karakter en het gebrek aan verschillende accenten duidelijk een rem zijn.

Wat niet meteen verrast: 'The Early Garage Years' bevat vooral de voorlopers van de eerste singles van de band. Zo zijn zowel een gelimiteerd uitgegeven, lange versie van 'Slight Return' en de demo-opname van 'The Fountainhead' aanwezig. Deze twee populaire songs bezorgden de band in 1995 meteen een grote schare fans. Vooral de akoestische, intieme uitgave van het tweede nummer is een leuke verademing. Verder vaart deze cd echter veelal in hetzelfde water. Stevige bluesriffs, vlotte melodieën en typisch Britse songs die inhoudelijk aan The Smiths ontleend zijn, staan voorop. Psychedelische uitspattingen met solerende gitaar zoals in de huisopname van 'Talking to Clarry' - dat erg dicht bij het origineel aanleunt - zijn toegestaan. De momenten dat de band zich volledig laat gaan, zoals bij jams of demo's al eens het geval kan zijn, ontbreken spijtig genoeg. Verder krijgt dit plaatje te kampen met nogal een uniforme eindklank die ten langen leste zelfs een beetje begint te zeuren. Accenten en klankdieptes blijken hier toch noodzakelijk.

Van de andere kant klinkt het meeste materiaal naar alles behalve naar ruisende demo's, rommelige repetitieruimten of stoffige thuisopnamen, uitzonderingen als 4-sporenopnamen van 'Cut Some Rug' of het schitterende 'Are You Blue or Are You Blind?' niet te na gesproken. Daarnaast fleurt 'The Early Garage Years' op door enkele erg fraaie lichtpunten. Een heerlijk jengelend 'Time and Again' had met zijn wervelende gitaar en zijn stevige instrumentale tussenpozen zelfs gerust op de Roses hun 'Second Coming' mogen staan. Daarnaast kondigt een acht- sporenopname van 'Talking to Clarry' alvast een prachtige song aan met veel virtuositeit en jeugdige energie.

Zoals verwacht is 'The Early Garage Years' vooral bestemd voor de fans. De echte kippenvelmomenten en geile riffs of verslavende melodieën die bovenop moeten liggen, ontbreken nog. Wie wil kennismaken met The Bluetones, kan daarom beter zijn zinnen zetten op het omvangrijke 'A Rough Outline: The Singles & B-Sides 95 – 03' of debuut 'Expecting to Fly'. Wie die fase al voorbij is en graag een blikje achter de schermen werpt, hoeft zich met dit plaatje echter niet bekocht te voelen.

Meer over The Bluetones


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.