Dat Aereogramme ooit bekendheid opbouwde dankzij een unieke combinatie van epische postrockpartijen, krachtige indiesongs en de soms woeste vocale uithalen van zanger Craig B, valt op deze derde plaat nauwelijks te merken. Op de titel na, is van enige uitgestrektheid nauwelijks sprake. Hoewel emoties op 'My Heart Has a Wish That You Would not Go' nog meer centraal staan dan voordien, lijkt de Schotse band een heuse transformatie te hebben doorgemaakt. Zinderende, wilde gitaren hebben plaats geruimd voor zachtaardige strijkers en lichtvoetige pianopartijen. Aereogramme lijkt hierdoor even de neo-romantiek in te duiken. Toch is dit zeker geen suikerzoet schijfje. Het betreft hier een erg openhartig, moeilijk doorgrondbaar product dat een voortdurend inwendige tweespalt verdoezelt onder een zacht muzikaal deken.

Enkel al in het hemels mooie 'Barriers' vinden hoop en wanhoop elkaar mooi terug. Een basis van piano en marcherende drums scheppen een mooi sfeerkader voor de fluweelzachte stem van Craig B en monden uit in een zwierende carrousel van elektrische gitaar, ijle strijkers en paukenslagen. Ondanks een indrukwekkend, klassiek gestoeld klankspel is van de vroegere, bombastische partijen geen sprake. Een stoere inborst verbergt eerder een klein en broos hartje. Die fragiliteit is de muzikale leidraad van deze plaat. Klassiek en modern ontmoeten elkaar in het heerlijk deinende 'A Life Worth Living' dat in een aantal strelende openbaringen uitmondt, maar tegelijkertijd een fluisterend, mystiek einde kent. Net wanneer charisma dreigt te verglijden in meligheid, krijgt het trage, sfeervolle 'Living Backwards' een tik van een solerende bluesgitaar, waardoor het nummer een totaal nieuwe dimensie krijgt. Hierdoor verandert de smeekbede "Don't go" plots in een attitude die niet afschrikt voor het onbekende en nieuwe leven. Zoals de titel doet vermoeden, staan liefde, onmacht en onbegrepen gevoelens centraal op 'My Heart Has a Wish That You Would not Go'. Titels als 'Trenches', 'Nightmares' of 'Barriers' geven dan ook uiting aan de voortdurende twijfels waarmee Craig B speelt. Het hemelse 'Trenches' toont een band die echt de volle 100% zijn ziel bloot legt. Met hoorns, klokkenspel en een melodie die een haast onaardse melancholie en schoonheid ontluikt, smeekt dit nummer haast tot een collectief wenen.

Het is ongelooflijk waartoe dit Schotse combo geƫvolueerd is. 'My Heart Has a Wish That You Would not Go' lijkt wel alle gevoelselementen van de hele knuffelrock-reeks op een hoop te gooien en er een stevige dosis twijfel en onzekerheid onder te steken. Tegelijkertijd bouwt de band bloedmooie, bedroevende muzikale composities die haast te mooi zijn om waar te zijn. Aereogramme verheft met dit derde plaatje de term 'pop' naar een hogere status; het zou beledigend zijn dit onder de term 'gitaarmuziek' te plaatsen.

Meer over Aereogramme


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.