Pianist Patrick Scheyder, geen onbekende met authentieke uitvoeringspraktijk, maakte een selectie van Lizsts pianomuziek en nam een cd op die zowel het virtuoze als het 'salonfähige' van deze Hongaarse romanticus in de verf zet. Naast grote 'symfonische' gedichten als 'Funerailles' en 'Mazeppa' bevat dit cd'tje kleine werkjes waaronder twee 'Liebesträume' en enkele composities uit de 'Années de Pèlerinage'.

Scheyder speelt op een Ignace Pleyel piano uit 1846, een instrument dat qua klankvolume al gemakkelijk latere instrumenten evenaart maar wat klankkwaliteit betreft nog sterk op de oudere pianofortes lijkt. Vooral het basregister klinkt erg droog en helder, met een wat mechanische naklank. De parallelle snaren zorgen ook voor slechts een minimum aan galm. Het resultaat is erg transparante muziek, dankzij het feit dat de aanslag wel goed hoorbaar is maar de noot veel sneller wegsterft, tenzij Scheyder zijn pedaal gebruikt, wat vooral op climaxen tot een overweldigend resultaat kan leiden.

Van een al te romantische, bombastische interpretatie kan je Patrick Scheyder niet verdenken, al lenen de meer grootschalige werken van Lizst zich desalniettemin vaak tot bombast. Intieme momenten vindt men nochtans in de kleinere composities, zoals in 'Sposalizio' en 'Il Penseroso' uit het 'Deuxième année de Pèlerinage'. De twee 'Liebesträume', Nr. 2 'Seliger Tod' en Nr. 3 'O Lieb, so lang du Lieben kannst' hebben de charme en elegantie van de ballades van Chopin of Brahms. Heel mooi en (voor Lizst) verbazingwekkend uit het hart is het korte 'Paysage' een intieme natuurschildering die zo uit de volksmuziek lijkt te komen. Heel mooi is ook het nog kortere 'Frühling' een Pools volkslied dat Lizst herschreef. Dat wil niet zeggen dat, zeker in de grote werken, deze interpretatie niet bijzonder dramatisch kan klinken. Scheyder houdt een donkere sfeer in het slepende karakter van de 'Funerailles', terwijl 'Mazeppa' een ijlende, koortsachtige sfeer bezit, vol pianistieke hoogstandjes. Een wat onstabiele ritmiek maakt het hoofdmotief van 'Mazeppa' echter wel wat moeilijk verstaanbaar – al brengt het wel goed Lizsts onvoorspelbare modulaties, met hun plotse en snelle wisselingen van majeur naar mineur naar voren. Dat onvoorspelbare vindt ook zijn weg naar de 'Improvisation' waarmee de cd afsluit en dat haast avant-gardistisch klinkt in haar impulsieve ritmiek, hamerende ritmes en bijna atonale harmonieën.

Geen laat pianowerk van Lizst op deze plaat maar verder een smaakvolle selectie van diens oeuvre, van de grootspraak van programmamuziek als 'Mazeppa' tot de gemoedelijkheid en introvertie van zijn kortere werken.

Meer over Franz Liszt


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.