Het Zuid-Amerikaanse duo Garciá en Bieniaszewski heeft een duidelijke voorliefde voor zweverige indiepsychedelica en zelfs dromerige gitaarmuziek à la Slowdive of My Bloody Valentine. Laatnachtelijke sessies en eindeloze jams zijn het vertier van beide heren, die hun heil zien in het creëren van sfeervolle soundscapes. Dit bizarre schijfje is tot stand gekomen door het versmelten van de demo's van beiden én hun gezamenlijke sessies tot één coherent geheel. Deze titelloze tweede plaat is dan ook een erg aparte muzikale trip die passeert langs dissonante klankpuzzels, dromerige sfeerbeelden en mooie, introverte liedjes.

Er loopt niet meteen een duidelijke rode draad vinden in deze cd. Korte, onafgewerkte ideeën voor nummers, die met langere momenten worden afgewisseld, bieden slechts een beperkte blik in de erg brede droomwereld van deze heren. Opener en titeltrack 'One Second Bridge' is een geheel van lagen die oorspronkelijk gitaarpartijen waren maar door elektronische bewerking mooi in elkaar gestoken zijn. Het daarop volgende 'N°2' is met een zichzelf herhalende, live ingespeelde drumloop en mijmerende vrouwenzangen dan meer in een traditionele songstructuur gestoken. Toch spelen deze twee krakken voortdurend met de onschuldige luisteraar door netjes passages op te bouwen en er dan plots de brui aan te geven. Gelukkig gebeurt dit alles op een erg ontspannen en aangename manier. 'Brücke' mag dan niet meer zijn dan een sample van door een gang wandelende mensen, toch past dit intermezzo van één minuut netjes in de verwarrende structuur van de plaat. Regelmatig laat 'One Second Bridge' immers even duidelijk in de zijn kaarten kijken. 'Keep on Falling' is een langer uitgewerkt nummer waarin een zweverige semi-akoestische gitaar, schuifelende drums en eenmaal zelfs de dromerige, slepende zang van Vincente Garciá Landa elkaar mooi aanvullen. Een hemelse melodie van een Cure-achtige gitaar op een achtergrond van rafelende elektronische ritmen maakt van 'Fifth Season' zelfs een pracht van een instrumentaal tussenspel. 'The Ghost' vertrekt vanuit een gelijkaardig principe, maar plaatst met reverb beladen zang tegenover een vlakke hiphopbeat, wat een nóg meer teruggetrokken effect geeft. Dit wondermooie nummer verdient zeker beluistering met een luid volume. Veel echo in de gitaar en wat flarden piano zorgen voor een erg atmosferische klank die subtiele veranderingen kent. Misschien een beetje spijtig dat deze intrigerende cd met twee wel erg dromerige momenten eindigt, maar de uitnodiging tot meermaals beluisteren en beleven is in elk geval toch gegeven.

'One Second Bridge' biedt een mooie synthese van twee creatievelingen met wederzijds complementaire ideeën. Zonder maar een ogenblik langdradig of té dromerig over te komen, klinkt de cd tegelijkertijd zowel erg ontspannen als intrigerend. Een kleine veertig minuten volstaan dan ook gerust om de luisteraar te overtuigen.

Meer over One Second Bridge


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.