Randall 'Randy' Huth woont te Nazareth, Pennsylvania en speelt gitaar bij Pearls and Brass, een plaatselijk hardrocktrio. Huth heeft echter ook een meer fijnzinnige kant die hij onder de naam Randall of Nazareth tot uiting brengt. Zijn titelloze debuutalbum bevat acht songs die een voorliefde onthullen voor tijdloze folk- en bluesartiesten als Nick Drake, Skip James en Tim Buckley.

Het album opent met 'Safety in the Sand', waarop Huth zijn zangmelodie dubbelt op gitaar, terwijl hij tegelijkertijd een begeleidingsmelodie op de lage snaren tokkelt – een indrukwekkend staaltje gitaarspel. Deze erg mooie folksong herinnert aan de akoestische momenten op Led Zeppelins 'III', een plaat waarop die oerrockers een interesse voor traditionele folk ontwikkelden. Ook in Huths geval lijken zijn intimistische folksongs de natuurlijke keerzijde van de heavy stonerriffs die hij met Pearls and Brass brengt. Ook zonder snerpende solo's is de man duidelijk een meestergitarist: het hypnotiserende 'Climbing Trees' speelt zich bijna volledig in hetzelfde akkoord af, zonder te ontaarden in een luie drone. Het sombere, semi-dreigende 'It's Nice to Know' is een van de sleutelmomenten op dit debuut. Net zoals de psychedelische folkartiest Tim Buckley slaagt Huth erin een onaardse sfeer te creëren met bezwerende melodieën in een losvormig, bijna geïmproviseerd songkader. Ook 'Forever Left Turns' is raak, zeker als men weet dat in deze veelheid van melodieën en muzikale bewegingen slechts één gitaar aan het werk is, waarover Huth dan ook nog eens zijn soulvolle, husky bariton laat galmen. 'Living in Candles' toont – nog meer dan elders – dat Huth in zijn puberjaren een Pearl Jam-fan was, want men zou zweren dat Eddie Vedder achter de microfoon zit: Huth heeft zich Vedders binnensmondse frasering en passionele vertolking geheel eigen gemaakt. Dan gaat het helaas mis in 'The Way', waarin Huth een soort cymbalom bespeelt, een Oost-Europees snaarinstrument dat met hamertjes wordt aangeslagen. Het pleit voor de gitarist dat hij zijn primaire instrument even durft neer te leggen om te laten zien dat hij ook een exotischer instrument de baas kan, maar de song zelf is een wat saaie, al te etherische bedoening. Ook 'Ballad of a Sorry Lonely Broken Man' gaat een beetje de mist in door toedoen van een jammertekst en een falsetstem die regelmatig aan de valse kant van de toonmeter zit. Het geheel wordt gelukkig terug rechtgetrokken door de alweer erg mooie afsluiter 'Read Your Name'.

Wie houdt van wat psychedelica in z'n folk doet er goed aan deze plaat een kans te geven. 'Randall of Nazareth' is het werk van een volwassen artiest die openbloeit in zijn veelzijdigheid. De relatief korte duur van de plaat (een half uur) is wat spijtig en niet alle acht songs zijn van een even hoog allooi, maar verder zal dit debuut weinig mensen teleurstellen.

Meer over Randall of Nazareth


Verder bij Kwadratuur
  • Helaas geen extra info meer.

Interessante links
Agenda
Concertagenda
  • Geen concerten gevonden.